Yoksulluk nafakası, boşanma nedeniyle ekonomik olarak zayıf duruma düşecek olan eşin, diğer taraftan talep edebileceği bir mali destektir. Bu nafakanın temel mantığı, boşanma sonrası oluşan dengesizliği bir nebze dengelemek ve kişinin hayatını sürdürebilecek asgari seviyede bir gelir güvencesi sağlamaktır. Ancak her isteyen bu nafakayı alamaz; talep eden eşin boşanmada ağır kusurlu olmaması gerekir.
Mahkeme, tarafların gelirleri, meslekleri, yaşam standartları ve boşanmanın mali etkilerini karşılaştırarak kimin daha zayıf duruma düşeceğini değerlendirir ve buna göre nafaka miktarını belirler.
Yoksulluk nafakası, nafaka alan kişinin yeniden evlenmesi, bir başkasıyla evliymiş gibi fiilen birlikte yaşaması, ekonomik durumunun belirgin biçimde iyileşmesi veya nafaka ödeyen kişinin mali gücünün ciddi şekilde bozulması gibi durumlarda kendiliğinden ya da mahkeme kararıyla sona erebilir. Sonuç olarak yoksulluk nafakası, boşanma sonrası dengesizliği gidermek ve ekonomik olarak güçsüz kalan eşin temel yaşamını sürdürebilir kılmak amacıyla düzenlenmiş hukuki bir güvencedir.
